วันที่ 6 เดือน 9 ปี 2553
 
นักรบผู้ทิ้งดาบไว้เบื้องหลัง
 
-------------------------
 
นักรบผู้หนึ่ง ผู้ที่ผ่านการสู้รบมาเป็นเวลาพอสมควร...
ผ่านเหตุการณ์ ผ่านเรื่องราว ทั้งสุข และทุกข์ ก็มากมาย...
หวังเพียงแค่...จะได้พบสหายร่วมรบ ที่พร้อมจะฟันฟ่าอุปสรรคต่างๆไปด้วยกัน
หวังเพียงแค่...จะได้พบผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกัน และพร้มจะสานต่อในอุดมการณ์ที่ตั้งไว้
หวังเพียงแค่...จะได้รักษาอุดมการณ์ที่บรรพชนรุ่นก่อน ได้สืบทอดต่อกันมา และรักษาไว้เพียงอย่างดี
 
แต่อยู่มาวันหนึ่ง...
ถึงแม้รอบกายของนักรบผู้นั้น จะรายล้อมไปด้วยสหาย ที่เคยร่วมกันฝันฝ่าอุปสรรคต่างๆนานามากมาย....
แต่เขาผู้นั้นกลับรู้สึกโดดเดี่ยว...และรู้สึกเหมือนกับว่า ทุกสิ่งที่เขาผู้นั้นได้สร้างมันมา...กลับกำลังจะทำให้เขา
ค่อยๆเลือนลางหายไป...หายไป และหายไป...
 
ช่างน่าแปลกที่เหตุการณ์เหล่านี้มันกลายเป็นปัญหา รุมเร้าภายในจิตใจของนักรบผู้นั้น
ยิ่งนานวัน มันยิ่งทำให้จิตใจของเขารู้สึกย่ำแย่ลงทุกที ทุกที...
จนในที่สุด ก็เกิดเป็นการตัดสินใจครั้งสุดท้ายขึ้น
 
เขา...ตั้งใจที่จะทิ้งดาบ
ดาบที่เขาเคยตั้งปณิทานที่จะกำมันไว้และพร้อมที่จะฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆนานาตราบจนชีวิตของเขาจะสิ้นไป
แต่ในวันนี้...มันไม่มีค่าอะไรแล้ว เมื่อถือไว้รังแต่จะทำให้สภาพจิตใจของเขาเลวร้ายขึ้นทุกวันๆ
 
วันนี้...ดาบควรจะอยู่ในที่ที่มันควรจะอยู่
ซึ่งไม่ใช่ในมือของเขา
แต่ที่แห่งนั้น...มันคือความทรงจำ...
ดาบมันควรจะอยู่เพียงแค่ในความทรงจำ...
 
เมื่อนักรบผู้นั้น ตัดสินใจที่จะทิ้งดาบไว้เบื้องหลัง
ไว้...ในความทรงจำของเขา
 
จากนั้น...เขาก็เดินจากไป...และหายไป หายไปที่ใดสักที่หนึ่ง
ที่ซึ่งไม่จำเป็นต้องจับดาบอีกต่อไป.....

Comment

Comment:

Tweet